کتاب «مهدی ۱۴۰۰ مهشیدی، مهدی ۱۴۰۰ خورشیدی» اثر دکتر عدنان درخشان، پژوهشی مستند و جریانشناسانه در نقد دو ادعای مهدویت در تاریخ معاصر جهان اسلام است. نویسنده در این اثر به واکاوی و مقایسه دو فتنه بزرگ مهدویتسازی میپردازد: نخست ماجرای اشغال مسجدالحرام در آغاز سده پانزدهم قمری (۱۴۰۰ قمری/مهشیدی) توسط جهیمان العتیبی به بهانه مهدویت محمد بن عبدالله قحطانی، و دوم فرقه احمد اسماعیل گاطع (معروف به احمدالحسن الیمانی یا الهمبوشی) در آستانه سده پانزدهم شمسی (۱۴۰۰ خورشیدی). کتاب با تحلیل ریشههای سیاسی، روانشناختی، شگردهای نمادسازی، بازیچه قرار دادن احادیث و انشعابات این جریانات، راهنمایی آگاهیبخش برای بازشناسی مهدویت اصیل از فرقههای نوظهور ارائه میدهد.
این معرفی با کمک هوش مصنوعی تهیه شده و ممکن است با جزئیات کتاب تفاوت داشته باشد.
«در اول محرم ۱۴۰۰ قمری، تفنگها در حرم امن مکه شلیک شد تا جوانی با نام محمد بن عبدالله به عنوان مهدی موعود به زور گلوله بر مسلمانان تحمیل شود؛ و دههها بعد، در آستانه سده جدید، مدعی دیگری با دستآویز قرار دادن خواب، استخاره و روایات تقطیعشده، پرچم یمانی برافراشت… تاریخ نشان داده است که هرگاه جامعه از معرفت عمیق، قرآن و عقلانیت فاصله بگیرد، مهدیسازان از راه میرسند و ایمانهای سطحی را قربانی قدرتطلبی خویش میکنند…»
این معرفی با کمک هوش مصنوعی تهیه شده و ممکن است با جزئیات کتاب تفاوت داشته باشد.