علم امام از مؤلفههای اساسی امامت در منظومهی اندیشهی شیعی است و در قرآن و روایات اهمیت چشمگیری به آن داده شده است. این مؤلفه از گذشتهی دور مورد توجه عالمان و اندیشمندان امامیه قرار گرفته، تا جایی که آن را از ویژگیهای بنیادین در این منظومه قلمداد مینمایند. علم امام ابعاد وسیع و گوناگونی دارد.
یکی از مسائل مطرح در بخش کیفیت علم امام، مسئلهی ازدیاد و افزایش آن است. بدین معنا که آیا علم امام افزایشپذیر است و توسعه مییابد یا اینکه خداوند یکباره علم را به آنان عطا فرموده و از ابتدا تا انتها این علم همواره ثابت و بدون تغییر میماند؟ با توجه به تأکید اهل بیت بر این مسئله در روایات متعدد، این نگاشته بر آن است تا مسئلهی ازدیاد علم امام را مبتنی بر متون وحیانی و از ابعاد مختلف همچون کیفیت، زمان، مکان و محتوای علم افزون بررسی نموده و مهمترین شبهات مطرحشده در این زمینه را پاسخ دهد.
ادبیات آیینی
ادیان و مذاهب
روششناسی و منبعشناسی
علوم قرآن و حدیث
فقه و اصول
فلسفه و عرفان
تاریخ و سیره
دعا و زیارت
محصولات چندرسانهای
کلام و عقاید
اخلاق و تربیت
مجلات
