محمدرضا جعفری اشکوری

علامه شیخ محمد رضا جعفری اشکوری فرزند نصر الله بن محمد رضا در روز جمعه هفتم شوال سال 1350هـ.ق در نجف اشرف متولد گردید. وی تحصیلات مقدماتی را به سرپرستی پدرشان مرحوم شیخ نصر الله اشکوری که از شاگردان شیخ ابوالحسن اصفهانی و محقق میرزای نایینی (رحمه الله علیهما) بودند، پشت سر گذاشت.

ایشان در سال 1364هـ.ق و در حالی که چهارده سال از عمرشان نگذشته بود، پدرشان را از دست دادند ولی هیچگاه این ضایعه باعث رکود و عقب ماندگی ایشان در تحصیل نگردید. معظم له بعد از ورود به حوزه علمیه، درس «ادبیات عرب» را نزد «مدرس افغانی»؛ «منطق» را نزد «عبدالصمد یزدی»؛ فلسفه را نزد«آیت الله صدرا بادکوبی» و «فلک و تنجیم» را نزد «عبدالجلیل عادلی» فرا گرفت.

استاد جعفری علاوه بر گذراندن دروس سطح خود نزد اساتید به نامی همچون آیات عظام سید عبدالاعلی سبزواری ، میرزا محمد اردبیلی ، شیخ علی کاشی، شیخ مرتضی لاهیجی، سید احمد اشکوری و حاج میرزا حسن یزدی، به یادگیری زبان انگلیسی نیز مبادرت فرمود. ایشان سالها در دروس عالیه فقه و اصول آیت الله آقای حاج سید محمد روحانی (رحمه الله) که از مفاخر حوزه علمیه نجف اشرف بودند، شرکت نموده و از افاضل شاگردان و مورد وثوق ایشان قرار گرفت. وی همچنین از مباحث فقه و اصول آیت الله حاج سید ابوالقاسم خوئی(رحمه الله) بهره مند گردیده واز ایشان اجازه اجتهاد گرفتند.

علامه جعفری علاوه بر چندین سفر به اروپا و قاهره، در سال 1382 هـ.ق به اندونزی مسافرت کرده و بالغ بر شش ماه در آن محیط به ترویج احکام اسلامی اشتغال داشته و سپس به نجف اشرف مراجعت و در آنجا مشغول به تدریس شدند. ایشان مدتها در دانشگاه فقه نجف بعنوان استاد ممتاز ، و در حوزه های تاریخ اسلامی، اصول عقاید، اصول فقه و تفسیر قرآن تدریس نموده و صدها دانشجو از دروس عالیه ایشان مستفیض گردیدند.

استاد در سال 1392 هـ.ق و در اثر فشار رژیم بعث عراق به تهران مراجعت نموده و نزدیک به سه دهه مشغول به تدریس و تربیت جوانان متدین گشتند. وی در سال 1424 هـ.ق و در پی تقاضای هیئت امنای بنیاد فرهنگ جعفری(علیه السلام) و دیگر شاگردان ایشان، به قم مهاجرت نموده و مشغول به تدریس در دو حوزه تاریخ اسلام و عقاید شدند.

معظم له دارای آثار متعدد در زمینه های مختلف می باشند که برخی از آنها به صورت کتاب مانند کتاب «الغیبه»، کتاب«بحوث حول الامامه فی معنی الامام و الولی» و«مقدمه ای بر تصحیح الاعتقاد» و برخی به صورت مقاله در مجله تراثنا و در هزاره شیخ مفید به چاپ رسیده است. همچنین ترجمه انگلیسی کتاب کافی و ترجمه انگلیسی نهج البلاغه نیز با اشراف ایشان و تعلیقات و حواشی ایشان به چاپ رسیده است.

استاد جعفری دارای تحقیقات و دست نوشته های گسترده و ارزشمند دیگری نیز می باشند که تمامی آنها را به بنیاد اهدا فرموده، که کار آماده سازی آن متون برای چاپ در حال پیگیری می باشد.

برخی عناوین تحقیقات به قرار زیر است:

  • الفرق و المذاهب و النحل:(الاسماعیلیه، المعتزله، الکرامیه، الاشاعره، الزنادقه، الخوارج، المرجئه، الزیدیه،)
  • متکلموا الامامیه: (هشام بن حکم، محمد بن علی بن نعمان، ابن میثم)
  • تراجم: (الطبری، المفید)
  • متکلموا السنه
  • الامام المجتبی علیه السلام
  • الامام زین العابدین علیه السلام
  • المناقب و المثالب، حول بعض الصحابه و التابعین و ائمه المذاهب
  • تاریخ التثقیف الامامی
  • توحید المشرکین
  • احادیث المهدی (عج) و المهدویه
  • شعراء المناقب
  • تحریف القرآن عند اهل السنه
  • تعلیقات علی اصول الکافی
  • حدیث الوهابیه
  • المختار من مسند احمد بن حنبل
  • آیه الولایه
  • آیه الاکمال
  • معنی الولی
  • الازهار المقتطفه
  • المذکرات

از خصوصیات بارز حضرت آیت الله شیخ محمد رضا جعفری دفاع از مبانی امامیه و نقد و بررسی آرا و شبهات بود. شدت علاقه ایشان به مولایش امیر المومنین و حضرت سید الشهدا و ائمه معصومین علیهم السلام سبب گردیده بود که منزل ایشان بیش از چهل سال به عنوان مرکزی برای عزاداری و عرض ارادت به خاندان عصمت و طهارت بدل گردد. سر انجام ایشان بعد از مدت طولانی بیماری در روز عید غدیر1431 به جانب مولایش پرکشید.