قواعد المرام فی علم الکلام

کمال الدین میثم بن علی بن میثم، مشهور به ابن میثم بحرانی یکی از اندیشمندان و متکلمان مشهور و شناخته شده امامیه است. وی در طبقه خواجه نصیرالدین طوسی و متوفای اواخر قرن هشتم هجری است و مشهور است که خواجه نزد او فقه می آموخت و او نزد خواجه در علم کلام شاگردی می کرد. بنا بر برخی شواهد، سید عبدالکریم بن طاووس و علامه حلی از شاگردان او بوده اند و از او روایت کرده اند.
مهم ترین اثر کلامی به جای مانده از ابن میثم، کتاب «قواعد المرام فی علم الکلام» است. ابن میثم در این کتاب ترتیبی بدیع و جدید برای مسائل کلامی پیشنهاد کرده است و تمام مسائل کلامی را ذیل هشت قاعده جای داده است.
ابن میثم در کتاب قواعد المرام در مقایسه با علامه حلی در شرح تجرید، رویکری عقلی تر دارد و کمتر از علامه به نقل توجه کرده است.