کتاب «روایت علیرضا رحیمیان از معلم راهنما در مکتب تربیتی دو استاد» کاوشی عمیق و کمنظیر در خاستگاه، جوهر و اصالت الگوی «معلم راهنما» در تجربه ماندگار دبیرستان علوی و نگاه تربیتی علامه کرباسچیان و استاد رضا روزبه است. این کتاب تبیین میکند که چرا معلم راهنما نه یک ناظم اداری صلب، بلکه یک هادی معنوی، دارای تشعشع روحی و معمار ارتباط چهرهبهچهره با دانشآموز است. اثری بنیادین برای مدیران و مربیانی که میخواهند فراتر از ساختارهای روزمره مدرسهداری، روح حاکم بر تربیت دینی اصیل، وارستگی از دنیا و هنر تغییر باطنی نسل نوجوان را درک و اجرا کنند.
این معرفی با کمک هوش مصنوعی تهیه شده و ممکن است با جزئیات کتاب تفاوت داشته باشد.
کتاب «روایت علیرضا رحیمیان از معلم راهنما در مکتب تربیتی دو استاد» (از مجموعه کتابهای تجربهنگاری مدارس اسلامی، تهیه شده توسط مؤسسه مطالعات تعالی نسل – متن)، حاصل پنج جلسه گفتوگوی تفصیلی، انتقادی و موشکافانه با دکتر علیرضا رحیمیان است. ایشان از دانشآموختگان دوره ششم دبیرستان علوی است که از سال ۱۳۵۱ دههها در جایگاه تدریس و معلم راهنمایی زیسته و از نزدیک با منش و سیره بنیانگذاران این مکتب مأنوس بوده است.
این اثر به یکی از مهمترین چالشهای نظامهای تربیتی پاسخ میدهد: اینکه چگونه با بزرگ شدن مقیاس مدرسه، جوهر تربیت دینی دستخوش بوروکراسی و استحاله نشود. کتاب نشان میدهد که پدیده «معلم راهنما» پیش از آنکه یک پست سازمانی باشد، ریشه در یک سلوک درونی، باور به بقای روح، اخلاص و توانمندی در برقراری ارتباط انسانی عمیق دارد.
محتوای کتاب در پنج بخش اصلی به همراه چهار پیوست غنی و تاریخی تدوین شده است:
«نگرانام که اگر صرفاً به مدرسهداری بپردازیم، کمکم در پیچوخم آن گم شویم و هدف اصلی را فراموش کنیم. کارهای دیگر نباید روی جوهر معلمراهنمایی سایه بیندازد؛ توجه داشته باشیم که معلمراهنمایی چیزی بود ورای مدرسهداری… بچهها آنگونه میشوند که مربیان هستند، نه آنگونه که میگویند؛ اگر مربی خودش در بند دنیا باشد، هرگز کلامش به عمق جان دانشآموز نفوذ نخواهد کرد.»
این معرفی با کمک هوش مصنوعی تهیه شده و ممکن است با جزئیات کتاب تفاوت داشته باشد.